Όμως, όπως αναφέρει ο Ντ. Κουτσούμης είχε ¨έμφυτο το ταλέντο του κεφιού¨. Με το ψευδώνυμο ¨Άις Κριμ¨ είχε γράψει μόνος ή μαζί με άλλους και ανεβάσει επιθεωρήσεις που άφησαν εποχή στην Αλεξάνδρεια. Έτσι, την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο την έκανε επιστρέφοντας από τη Βαλκανική Εκστρατεία και συγκεκριμένα το 1914 με την επιθεώρηση ¨Όλοι θα περάσουν¨, για να ακολουθήσουν το 1915 η επιθεώρηση ¨Λα Ρεβύ ντε Υ.Υ.¨ μαζί με τον Ιωαννίδη στο θέατρο ¨Μπελβύ¨ που παίχτηκε κυρίως με Ιταλούς ηθοποιούς στα γαλλικά, το 1918 η επιθεώρηση ¨Πυξ Λαξ¨ στο θερινό ¨Λούνα Παρκ¨ με το θίασο Σολιάγγη-Μιχαηλίδη που παίχτηκε 28 βραδιές, το 1923 η απόδοση της γαλλικής οπερέτας ¨Ο Φίφης¨ με το θίασο Νέζερ, το 1927 η επιθεώρηση ¨Τουταγχαμών¨ μαζί με το Στέφανο Λυμπερόπουλο (¨Σόδα¨) στο θέατρο ¨Μπελβεντέρε¨ με το θίασο Πρινέα, το 1929 η επιθεώρηση ¨Φιλ Καρακόλ¨ μαζί με το Γιώργο Κοκκάλη (¨Κοκτέιλ¨) στο θερινό ¨Λούνα-Παρκ¨ και το καϊρινό θέατρο ¨Πριντάνια¨ με το θίασο Οικονόμου-Μεταξά, επιθεώρηση που επαναλήφθηκε το 1930 στο ¨Λούνα-Παρκ¨ με το θίασο Φιλιππίδη και κατόπιν η επιθεώρηση ¨Για Σαλάμ¨ μαζί με το Γ. Κοκκάλη στο θέατρο ¨Λούνα Παρκ¨. Ας σημειωθεί πως είχε γράψει και την επιθεώρηση ¨Δεν είμεθα καλά¨, που όμως δεν ανέβηκε ποτέ διότι θεωρήθηκε ¨παλαιάς σχολής¨, ενώ αργότερα έγραψε ένα νούμερο που το ερμήνευσε ο Γ. Γαβριηλίδης όταν είχε πάει με το θίασο Μ. Κοκκίνη.
Ευθυμογράφος με μαχητική σατυρική πέννα ¨που έχυνε καυτό δηλητήριο, δίχως όμως να πληγώνει¨, ο Παλαιολόγος μαθητής ακόμη έβγαλε το 1898 το χειρόγραφο ευθυμογραφικό περιοδικό ¨Ο Κροκόδειλος¨ και το 1899 το ¨Γέλως¨, καθώς και το χειρόγραφο ¨Ημερολόγιον Γελοιογραφικόν¨. Χαρακτηριστικά, πειράζοντας κάποιον Παντελή, έγραφε ¨Ο Παντελής εδήλου, με πνεύμα κροκοδείλου, ότι δεν είν΄ εκ Δήμου, αλλ΄ από γης… αδήλου¨. Αργότερα μπήκε στον κύκλο του περιοδικού ¨Νέα Ζωή, ανεβάζοντας μικρές επιθεωρήσεις, όπως το ¨Όψεσθον-Όψεσθον¨ – που μέρος της τύπωσε και σε φυλλάδιο – στο εντευκτήριο του με μεγάλη επιτυχία.
Συνεργάτης του ¨Ταχυδρόμου¨, επί χρόνια στόλιζε την εφημερίδα με τα τετράστιχα του, στα οποία, κυρίως στα τελευταία χρόνια της ζωής του, είχε ιδιαίτερη αδυναμία και μάλιστα το 1944 τα συγκέντρωσε και εξέδωσε με το τίτλο ¨Τα τετράστιχα του Άις Κριμ¨.
Ας σημειωθεί πως αρχικά υπέγραφε ως ¨Πάγος¨, όμως όταν στον Α΄π.π. τα αγγλικά στρατεύματα φέρανε στην Αλεξάνδρεια τη μόδα του άις κριμ, στα 1916 το υιοθέτησε ως ψευδώνυμο.
Μανιώδης λάτρης του καραγκιόζη, είχε στο ατελιέ του μικρό θέατρο σκιών καλά οργανωμένο. Μάλιστα, όταν κάποτε ¨ναυάγησε¨ ένας θίασος στο ¨Λούνα Παρκ¨, ο Παλαιολόγος πρότεινε να παιχτεί καραγκιόζης διότι, όπως έλεγε, ¨τα χαρτόνια δεν έχουν τις μεγάλες απαιτήσεις των ηθοποιών¨…
Του είχαν προτείνει να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος της Λημνιακής Αδελφότητας και για Κοινοτικός Επίτροπος, αλλά αρνήθηκε. Παρόλα αυτά, είχε αναλάβει Έφορος Εορτών στο Σύλλογο ¨Αισχύλος-Αρίων¨, με τις γιορτές που διοργάνωσε στο ¨Ζαρντέν Ροζέτ¨ ν΄ αφήνουν εποχή. Είχε επίσης διοργανώσει μια άλλη γιορτή για λογαριασμό φιλανθρωπικού σωματείου στο ¨Καζίνο Μπελβεντέρε¨ και στη Λαϊκή Ένωση Φιλελευθέρων Αλεξανδρείας, δημιουργώντας μια δικής τους εμπνεύσεως ¨γέφυρα¨ μεταξύ των δύο κτιρίων.
Είχε εκδώσει τα : ¨Στο Ντάνσιγκ¨ (1916), ¨Πυξ-Λαξ, επιθεώρησις : Τα εν αυτή άσματα¨ (1918), ¨Τραγουδάκια της νέας επιθεώρησις Πυξ-Λαξ¨ (1919), ¨Το νέον Πυξ Λαξ του 1921¨ (1921), ¨Ο Τουταγχαμών στην Αλεξάνδρεια¨ (1927), ¨Τουταγχαμών : Μερικά από τα τραγουδάκια¨ (1927?), ¨Το Όχι !¨ (με τον Ντ. Κουτσούμη, 1942), καθώς και τα ευθυμογραφικά ¨Βαρελότο¨ και ¨Μπουρλότο¨, ενώ το ¨Καρότο¨ δεν πρόλαβε, αφού τα δοκίμια του βρίσκονταν ακόμη στο τυπογραφείο όταν πέθανε.
Παντρεμένος με την Μαργαρίτα Παλαιολόγου, δεν απέκτησαν παιδιά, ενώ αδέλφια του ήταν οι Μιχαήλ και Θεμιστοκλής Παλαιολόγος. Πέθανε στις 25/6/1952.
Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ
